بزرگ استاد بولس سلامه كه اين صحنه رسوا كننده از ابو سفيان و همسرش هند را اين گونه به شعر آورده : اعملت ذئبة النساء بكبد اللي * ث نابا لعل تشفى الغليلا فرت الكبد من فم العهر فرالب * كر من غاصب لتبقى بتولا فدعيها للدود اطهر نفسا * منك يا هند و اتركى المأكولا زوجك الذئب ليس ارفع خلقا * و الخسيس المرذول يهوى الرذيلا شامتا مر بالشهيد طروبا * كالعريس السكير عب الشمولا طاعنا بالقتيل شدق قتيل * صار شيئا مهمشا مجهولا يرعب الهر زبدة الليث حيا * و يباهى بنهشه مقتولا اوليس السرحان جد يزيد * اورث الولد طبعه فى الهيولى 1 - اى گرگ زنان ، دندان به جگر شير فرو بردى كه آتش دل را سرد كنى ؟ 2 - جگر از دهان زناكار گريخت آن سان كه دوشيزه‌اى از متجاوزى بگريزد تا باكره بماند . 3 - پس آن را براى حشرات رها كن كه از تو پاكيزه‌خوترند و خوردنش را رها كن 4 - شوى گرگت در آفرينش و الا نيست و پست فطرت حقير عاشق رذل و پست است . 5 - با شماتت و طربناك بر شهيد گذر كرد ، مانند داماد مستى كه باده نوش است 6 - ضرباتى بر كشته وارد مىكرد كه گوشه دهان كشته را متلاشى و نامعلوم مىكرد .